Digitalni arhiv Široki Brijeg objavio je tekst i fotografiju s opisom U kinu Borak s predstavljanja prve knjige aforizama Frane Vukoje “Između redova”.
Komentar: Andrija Zeljko vodio je program, predstavljač i recenzent knjige bio je Vlado Puljić, a aforizme su kazivali glumci Ante Vican i Dana Kurbalija.
Za mostarsku “Slobodu” pod naslovom “S lepršavim humorom” Miljenko Karačić o autoru i knjizi piše:
Frano Vukoja je poznato ime u svijetu enigmatike. Objavljivao je križaljke, rebuse, anagrame, premetaljke i, najradije, aforizme. No, enigmatiku je zapostavio i posvetio se novinarstvu, a posljednju deceniju je dopisnik zagrebačkog “Večernjeg lista”.
Usput je smišljao i bilježio aforizme. Bilježio ih je jednostavno, na komadićima papira, ili po novinama i gubio ili sakupljao po džepovima hlača i košulja, što bi mu ih majka prala i sušila u rodnim Ljubotićima.
Boemski život, i osluškivanje i pamćenje izreka što ih je čuo među narodom, kakvo je bilo svojstveno Vuku Karadžiću, potakli su Vukoju da razmišlja o izdavanju zbirke aforizama. I to se ostvarilo u knjizi “Između redova”, koju je i ilustrirao poznati mostarski pjesnik i slikar Vlado Puljić, koji je, pored ostalog, zapisao:
Pronicljivost i jezička igra osnovne su karakteristike zbirke aforizama “Između redova” Frane Vukoja. Zasnovani na iskustvu narodnih umotvorina, poslovica, izreka, mudrolija i dosjetki, autor je baš između redova utkao niti lepršavog humora, kao tkač na svom ćenaru, kroz osnovu isprovlačio je potku raznobojnih nijansi da na kraju dobije ornamentalnu šaru i šalu ugodnu oku i duši.
Čitajući Vukojine aforizme, u početku nam se učine kao parafrazirane metafore odnekud poznatih sazvučja, ali ako se malo udubimo u njihove sadržaje i poruke, bit će nam jasno da je takav osjećaj proizišao iz svježine i jednostavnog kazivanja, iz nama razumljivih i bliskih misli.
Da bi ove konstatacije slikovito potkrijepili, donosimo za čitaoce “Slobode” kratak izbor od pet Vukojinih aforizama:
– Najbliže su državnim jaslama oni koji su kao djeca bili u jaslicama.
– Kad se ne zna tko pije a tko plaća, konobar umjesto čaša pere ruke.
– Glas iz mišije rupe je mačiji kašalj.
– Ljudi s najviše vijuga u mozgu slijede baš liniju srca.
– Nije baš lako tatinim sinovima, jer obično ožene mamine kćeri.
Knjiga aforizama “Između redova” autor: Frano Vukoja, Izdavač: Književna omladina Mostara, Biblioteka “Idem”, 1987. godine.
Datum: 1987. / Lokacija: Široki Brijeg / Zemlja: Bosna i Hercegovina / Autor fotografija: Nije specificirano / Arhiv: privatni arhiv, Frano Vukoja.
Vrisak.info
